|
|
Onze hele leven zijn we
bezig om van alles na te streven. Goede baan, leuke partner, evt. kinderen,
geluk, rijkdom, enz. Hoe meer we daarvan ontvangen, hoe ongelukkiger we vaak
worden. Is dit werkelijk wat IK
wil……? We komen erachter dat we geluk buiten onszelf zoeken, maar waar we
kunnen we het anders vinden. We zijn er ook van overtuigd, dat anderen ons
gelukkig moeten maken. We zijn gelukkig als we dit of dat bereikt hebben en als
het dan zover is… waar is het geluk dan? Dan komen de uitspraken; zo boven, zo beneden; zo binnen, zo buiten. Wat betekent dat toch? Hoe wij naar onze buitenwereld, onze omgeving kijken, zo kijken we ook naar binnen. Wat we buiten ons veroordelen, veroordelen we ook in onszelf. Wie of wat we haten in onze omgeving, haten we ook in onszelf. Wat we in een ander bewonderen, herkennen we niet dat wij dat zelf zijn. We zijn van onszelf vervreemd. Hoe kun je dan nog geluk of liefde vinden? Als je van jezelf vindt dat je dat niet waard bent. Als we onze omgeving
accepteren zoals ze is, gaan we onszelf ook accepteren en zelfs van onszelf
houden. Onze schaduwkanten en onze blinde vlekken ontdekken en We zijn allen één, ieder van ons heeft een Goddelijke kern, of hoe je het ook noemen wilt. We zijn verbonden met elkaar, we zijn het alleen vergeten. Er is een parabel van
een kleine ziel in de hemel. God vraagt
|
|
|